Bart Peeters op Dranouter, dat is gewoonweg altijd magie. Van begin tot einde at de volgestroomde tent uit de palm van zijn hand. Hoe de menigte luidkeels “Heist Aan Zee” meezingt op Dranouter, dat valt gewoonweg niet te beschrijven. Elke keer opnieuw is dat een vleugje magie die Peeters en kompanen over de weide verspreiden. Vergezeld van zijn ideale mannen speelde hij de keet naar de vaantjes. Het was verschrikkelijk wurmen en wriemelen om dan ook een plaatsje enigszins in de tent te bemachtigen, laat staan vooraan. De ideale mannen waren muzikaal zoals gewoonte van allerlei instrumenten voorzien. Banjo, gitaar, accordeon, viool en natuurlijk percussie en bas, ze hadden het allemaal mee om een heerlijk geluid te voorzien.
Middenin de set daagde Peeters het publiek uit er nog een lapje bovenop te doen en niet veel later ging hij aan het crowdsurfen over de uitzinnige menigte. Luidkeels werden de ‘lalala’s’ meegezongen terwijl hij al zwemmend de mensenzee trotseerde. Tijdens “Liefde Is Alles” was het dan weer de viool de de show stal. Het hek was ondertussen al helemaal van de dam en dat leek ook Bart te beseffen toen hij met open mond en tong “Brood Voor Morgenvroeg” inluidde. Op commando van de accordeonist werd er voor de zoveelste keer luidop meegebruld.
Voor we naar het slotakkoord gingen, kondigde de witgehemde messias nog een voorlaatste nummer aan; deze was voor de klimaatgeneratie. “(Zo Van Die) Zomerdagen” werd aan hen en de zomerhitte opgedragen. De smartphonelichtjes gingen de lucht in maar iedereen in de tent wist wat er nog volgen zou. Langzaamaan werd “Ik Hou Meer Van Folk” ingezet totdat het volk het niet meer houden kon. Als het nummer plotsklaps openbarstte sprong de menigte alle kanten uit. Het vuur was al lang de lont voorbij, de bom ontplofte in al zijn macht. Bart Peeters op Dranouter, dat kan je niet anders omschrijven dan als magie.